Parla Talian

loretepaludo@gmail.com

Home Colunas Parla Talian: Stòrie del Massarol

Parla Talian: Stòrie del Massarol

(Foto: Divulgação)

Mario Gardelin scrive che el tàlian ze grando contador de stòrie, de quei, che i ze boni mantegner la atenssion dei cèi e grandi, nel filò.

La orìgene de na legenda la se perde nel tempo. E ghe ze lende che le se mantegne vive ntela mente dei pi vèci, come le stòrie del Massarol, anca cognossesto par el nome de Sanguanel. Le stòrie che contea i taliani del Brasil, la zera compagnha dele stòrie che i contea nela region del Triveneto.

Na olta la zia me ga conta che un tosatel se ga stravià. Passà un per de di perso. I lo ga catà rento nte un buso. Lora i ghe domandea:

– Qui che te dea de magnar rento in quel buso?

– Zera um ometo, tuto vesti de rosso.

– Te ga fato mal?

– Nò! Me volea ben!

El Massarol fea parte del contesto dela paúra che nostri genitori contea, par no far tanti dispeti, quando se zera pìcoli. Come anca i dizea che el Segnor tuto vedea e tochea esser boni, parche el diaulo portea via e el se metea ntel inferno brusar par tuta la eternità.

El massarol, zera sempre pronto de straviar, confonder e far perder la tramontana ai tosatei e anca le done, se no le fesse bel. Mai i omi grandi mai. Sol le done. El Massarol zera sempre ntele strade, darente el povolà, e qui pestea nel so rasto i restea imbambii e el massarol li menea via. Lu el zera un ometo de cavei rossi e sempre vestio de rosso, svelto, de tamancheti de legno, sempre de carera in quà in là, el se mostrava, dopo se scondea.

E quando li menea via, i restava imbambii, e ghe tochea laorar de schiavo par el massarol, magari nol ghe fea mia mal. I perdea la libertà. Tante olte par tanto tempo, anca. Ma i parea contenti, parche el massarol ghe smorsea la so memória. No i se ricordea mia de qui che i era. Lora no i gavea mia recordassion e gnanca saudade. Gue tochea far i laori che el sanguael ghe piasea mia far, come mantegner neto el posto – na grota o el abrigo ntei monti abandonai, tender le bèstie, tirar el late dele vache e anca dele piegore e cavre.

E par spagar la memória dei so prisioneri el ghe sufiea in fàcia, e no i se recordava mia chi i zera e gnanca come ndar casa. El ghe ensegnea fare l botiro, far el formaio, puina. Tante fiole dopo de passar un tempo con el massarol le se trasformea in grande formaiere, parche el formaio zera na roba che nessun savea far. Sol el massarol. E ze stato lu che ga ensegnà farlo.

I dize anca che el massarol savea tirar sera del late. Ma come le fiole, quando le se desmisiea le scampea casa, o qualchedun le catava, no el ga ensegnà a nessun far la sera con el late, nessun ga imparà fin el di de oncoi.

A propósito, se i umani ga imparà el ofìssio de lacticinio, le stà gràssia al Massarol. Verità o nò, la legenda ze contada cosi!

Compartilhe:

Outras notícias:

plugins premium WordPress
Tem certeza de que deseja desbloquear esta publicação?
Desbloquear esquerda : 0
Tem certeza de que deseja cancelar a assinatura?

Entrar na sua conta